De interessante en complete geschiedenis van Bunaken National Marine Park

Wonderful Indonesia

Bron: Indonesia.travel

 

Er is een term KKO in het Bunaken National Park-gebied. KKO in Bunaken staat voor Kalao Kadara Ore. Dat wil zeggen, naar de zee en om goed te landen.

Hoewel omringd door de zee, zijn de levens van de mensen in het Bunaken-gebied niet volledig afhankelijk van mariene hulpbronnen. In het regenseizoen zijn er lokale mensen die naast de visserij ook aan landbouw doen. Ze verbouwen gewassen, verbouwen rijstvelden, cassave, bananen, groenten en andere gewassen.

Traditionele kennis van de gemeenschap via de seizoenskalender is zeer nuttig voor het lokale systeem voor het gebruik van natuurlijke hulpbronnen. Wanneer is het seizoen voor zwerfvissen (Caesio spp), malugis (Decapterus ruselli), skipjack (Katsuwonus pelamis), mandidihang (Thunnus albacores), deho (Auxis thazard) en sako (Tylosurus-krokodillen). Zo ook met rifvissen. De vissen scharrelen rond en volgen het patroon van de stroming.

Het begin van de ontdekking van Bunaken

In de late jaren 1970 begon Bunaken bekend te worden als een toeristische onderwaterlocatie. Het waren de duikinstructeurs in Manado, Ricky Lasut en Locky Herlambang, die begonnen met duiken in het Bunaken-gebied.

In 1978 heeft PT Ida Cipta het gebied Bunaken als toeristisch object onder water onderzocht. Een jaar later bracht prins Bernhard van het Koninkrijk der Nederlanden een bezoek aan het eiland Bunaken. Daarna werden duikpunten geïntroduceerd als een van de mooiste onderwaterattracties ter wereld.

In 1978 begonnen huisjes – als tijdelijke accommodatie voor toeristen die in Bunaken willen duiken – te bouwen op Malalayang Beach, Manado. Deze toeristische activiteit wordt uitgevoerd door de Tirta Satwa Group.

Tot 1981 werden er geen huisjes gebouwd in Bunaken. Alle toeristen die naar Bunaken willen, overnachten in Manado. In 1982 stond er een huisje op het strand van Liang, op het eiland Bunaken. Het huisje is gebouwd door Stien Julian. In het begin van de jaren tachtig deed onderzoeker Rodney V Salm een ​​onderzoek in de omgeving van Bunaken.

Bepaling van beschermde gebieden en onderwatertoerisme

Bunaken werd op 29 december 1980 voor het eerst aangewezen als een beschermd onderwater- en toeristisch gebied. De gouverneur van Noord-Sulawesi vaardigde decreet nr. 224 van 1980 uit met betrekking tot Manado’s mariene toeristische objecten. De inhoud van dit besluit omvat Bunaken Island en zijn omgeving.

De gouverneur van Noord-Sulawesi breidde het beschermde gebied in 1984 uit. Deze locatie omvat de wateren van Arakan en Wawontulap die aan de kust van Sulawesi (zuidelijk deel) liggen door middel van besluit nummer 201 van 1984.

IUCN/WWF-onderzoekers Rodney V Salm en Graham F Usher hebben ook een onderzoek uitgevoerd in het Bunaken-gebied. Het onderzoek betreft het beheerplan voor het mariene park Bunaken dat is ingediend bij het Directoraat-Generaal Bosbescherming en Natuurbehoud (PHPA). Deze resultaten zijn te zien in het IUCN/WWF-rapport nr. project 3108, Marine Conservation, Bogor, februari 1984.

In juli 1984 dienden Rodney V Salm (IUCN/WWF) en Matheus Halim (Subdirectoraat Marine Conservation, PHPA) een atlas in van mariene beschermde gebieden in heel Indonesië. Dit rapport is te zien in de Marine Conservation Data Atlas.

In de atlasgegevens staat onder nummer 143 dat Bunaken Island en zijn omgeving de status hebben van een maritiem toeristisch park. Informatie op nummer 144, Arakan als wildreservaat. In de wateren van de Arakan en Wawontulap gebieden als beschermd leefgebied voor zeezoogdieren, zoals Dugong doegon (dugong).

In 1986 werden de wateren van Arakan – Wawontulap, Bunaken en omgeving omgevormd tot een Marine Nature Reserve-gebied. De minister van Bosbouw heeft SK-nummer 328/Kpts-II/1986 afgegeven voor Arakan – Wawontulap en Bunaken. De status van dit mariene natuurreservaat is zeer streng. Activiteiten die op de locatie kunnen worden uitgevoerd zijn alleen onderzoek en ontwikkeling, wetenschap en activiteiten die de teelt ondersteunen.

Na drie jaar, in 1989, werd het Besluit marien natuurreservaat gecorrigeerd. Het Bunaken-gebied en de omgeving worden voorgesteld als kandidaat voor een nationaal park.

Op 15 oktober 1991 wees de minister van Bosbouw Bunaken Island en zijn omgeving, evenals Arakan Wawontulap, aan als nationale parken door middel van een decreet met het nummer 730/Kpts-II/91. Veranderingen in de status van het gebied van natuurgebied naar nationaal park als gevolg van lokale omstandigheden. Zoals bewoners die lang in het Bunaken-gebied en de omgeving hebben gewoond, die afhankelijk zijn van mariene hulpbronnen. Toen begon het onderwatertoerisme van Bunaken bekend te worden en trok het duikers van binnen en buiten het land aan.

Nationaal park Bunaken Na

Bunaken National Park beslaat de gebieden Bunaken Island, Siladen, Manado Tua, Mantehage en Nain. Op het eiland Sulawesi begint dit gebied vanaf de kust van Molas Village tot Wori. Het zuidelijke deel van Bunaken National Park, van Tanjung Kelapa in Poopoh Village tot Popareng.

Met de verandering in status en functie betekent dit niet dat deze locatie een beschermd gebied is geworden. Tussen de regionale regering en het ministerie van Bosbouw is er nog steeds spanning. De lokale overheid wil Bunaken alleen als toeristisch gebied.

In Nationaal Park Bunaken zijn verschillende belangen van zowel instellingen als ondernemers verenigd. Onder andere het stadsbestuur van Manado en het provinciebestuur, het districtsbestuur van Minahasa en de Bunaken National Park Hall. Dan de ondernemers van duiktoerismediensten en andere organisaties.

Het Bunaken-gebied trekt veel buitenlandse toeristen aan om onderwaterrecreatie te doen. Begin jaren negentig ontstond de wens van de lokale overheid om bewoners binnen het Bunaken-gebied te verhuizen. De wens van de lokale overheid stuitte destijds op hevig verzet van milieuactivisten, met name van het Regionaal Forum voor het Indonesisch Forum voor het Milieu (Walhi) van Noord-Sulawesi.

Wonderful Indonesia

Jill Belsky van het Natural Resources Management Project (NRMP, 1993) voerde een onderzoek uit in het gebied van het Bunaken National Park. Buurtbewoners weigerden verhuizing. Het hoofddoel van het onderzoek is om essentiële sociaal-economische gegevens over de lokale gemeenschap te verstrekken voor de ontwikkeling van een beheersplan voor Bunaken NP.

In dit rapport worden volksverhuizingsplannen sterk afgeraden vanwege de hoge kosten. Bovendien is het afwijzingspercentage hoog en heeft het de potentie om enorme veranderingen teweeg te brengen in het sociale en ecologische profiel, zowel in verlaten gebieden als in nieuwe nederzettingen.

De provinciale regering van Noord-Sulawesi heeft eindelijk de aanwezigheid van bewoners in Bunaken National Park gehandhaafd. Bij de ontwikkeling zijn verschillende inspanningen en doorbraken gerealiseerd door het Bunaken National Park Centre en de provinciale overheid, aanverwante instanties en ondernemers in de toeristische dienstverlening. De gezamenlijke inspanningen gaan tot op de dag van vandaag door.

Bunaken is nog steeds aantrekkelijk voor binnen- en buitenlandse toeristen. Er zijn veel andere uitdagingen om Bunaken en zijn omgeving als beschermde mariene gebieden te behouden. Inspanningen om het Bunaken-gebied te verduurzamen voor huidige en toekomstige omstandigheden, vragen om een ​​aparte strategie.

Er zijn verschillende toeristische bestemmingen in Bunaken. U kunt informatie op de website van Wonderful Indonesia krijgen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *